Ik ben Miranda Miedema( geboren in 1973) en ik ben verlies- en rouwtherapeut. Daarnaast werk ik sinds 1995 bij het Universitair Medisch Centrum Groningen als Medisch Pedagogisch Zorgverlener. Hier begeleid ik gezinnen die getroffen worden door ziekte van een van de kinderen. Ik richt me op het zieke kind met zijn of haar emoties, stress, ziektebeleving en zorg ook voor steun en aandacht voor het gezin eromheen.Tijdens m’n werk en ook in m’n eigen omgeving kwam ik in aanraking met leven/ ziekte en dood. Het maakte me bewust: hoe rouw ik, hoe doen anderen dat en waar zitten de verschillen? Wat maakt dat de ene persoon zelfstandig met een verlies om kan gaan en de ander niet?
Om naast kinderen, ook volwassenen zo goed mogelijk te begeleiden bij hun verlies en rouw, heb ik de post-hbo Verlies- en rouwtherapie aan de Sociale Academie Utrecht gevolgd. Waarna ik mijn eigen praktijk in Groningen ben gestart.
‘Wat is het moedigste dat je ooit hebt gezegd?‘ vroeg de jongen. ‘Help,’ antwoordde het paard.
– De jongen, de mol, de vos en het paard van Charlie Mackesy
Als verlies- en rouwtherapeut tref ik mensen die het woord therapeut lastig vinden. Sommige mensen – en wellicht geldt dat ook voor jou – ervaren het als een drempel om hulp te zoeken en al helemaal om de stap te zetten om ‘in therapie te gaan’.
Zie me daarom vooral als een begeleider voor iedereen die het nodig heeft. Jong en oud. Iemand buiten je directe omgeving bij wie jij (of je kind) terecht kunt om te praten over jouw verlies. Een luisterend oor, iemand die een tijdje met je meeloopt.
Totdat het gevoel er is, het leven weer in eigen hand te hebben. Dat je ondanks het gemis in je eigen leven kunt ingrijpen en je koers kunt wijzigen. Zodat je verder kunt leven met dit geïntegreerde verlies in je leven.
“Ik vind het fijn om met Miranda te praten, dan kan ik al mijn verdriet en rouw kwijt. Ze is – oneerbiedig gezegd - een ‘prullenmandje’ waar ik alles in kwijt kan. Miranda heeft me ongelooflijk geholpen met het verwerken van verlies van mijn man en de trauma’s uit mijn jeugd.”
“Bij jou mochten alle gevoelens van rouw er zijn. Je luisterde zonder oordeel, en dat gaf me ruimte om het echt te voelen.”
“Heel duidelijk en concreet, met name door de hulpmiddelen zoals de " poppetjes" en de "cirkels". Door deze hulpmiddelen werd de vinger direct op de zere plek gelegd.”
“ Troostend; ik begreep van jou dat er ook licht aan het einde van de tunnel was en je gaf voorbeelden van andere situaties van rouw.”
“Troostend; ik begreep van jou dat er ook licht aan het einde van de tunnel was en je gaf voorbeelden van andere situaties van rouw.”
In mijn logo zie je de slingerbeweging die het duale proces om te rouwen symboliseert. Je dobbert met je bootje heen en weer tussen verlies en herstel. Tussen ruimte geven en stilstaan bij de herinneringen en emoties. En daarnaast bezig zijn met de realiteit van alle dag en soms al even met de toekomst.
Ligt de boot even stil, of is er veel tegenwind? Dan is het goed om samen te zoeken naar het keerpunt. Hoe krijg je de wind weer in de zeilen en kom je weer beweging? Samen kijken en onderzoeken we wat er nodig is om jouw bootje weer aan het varen te krijgen.
Cliënten omschrijven me als toegankelijk. Ze geven aan dat ze zich snel vertrouwd bij me voelen. Je kunt je verhaal bij me kwijt. In m’n praktijk geniet ik van de onbevangenheid en openheid van kinderen, maar ik maak net zo makkelijk contact met oudere kinderen en volwassenen.
Ieder rouwproces is anders. Ik ben oprecht benieuwd naar jouw verhaal. Als therapeut leef ik mee, denk ik mee en het belangrijkst: ik voel met je mee. Ik ben er volledig voor jou, luister naar je en geef je therapie op maat. Passend bij je situatie en behoeften.